Choroba Osgooda-Schlattera – jałowa martwica guzowatości kości piszczelowej

Choroba Osgooda-Schlattera czyli jałowa martwica guzowatości kości piszczelowej występuje przeważnie w wieku 10-15 lat. Prawdopodobną przyczyną choroby są zmiany przeciążeniowe przyczepu więzadła rzepki.

Choroba Osgooda-Schlattera – przyczyny
Schorzenie rozwija się głównie u chłopców w wieku 10 – 15 lat, u których nie został zakończony wzrost kośćca. Może przebiegać jedno lub dwustronnie. Najbardziej prawdopodobną przyczyną jałowej martwicy guzowatości piszczeli są zmiany przeciążeniowe powstające w wyniku sumowania się mikrourazów przyczepu więzadła rzepki. Choroba trwa zazwyczaj od kilku miesięcy do 2 – 3 lat.

Choroba Osgooda-Schlattera – objawy
Najczęstszymi objawami choroby Osgooda-Schlattera są:

pogrubienie przyczepu,
ocieplenie kolana,
obrzęk i ból występujący po aktywności fizycznej angażującej mięśnie czworogłowe

Jeżeli dodatkowo występuje zapalenie kaletki podrzepkowej objawy zazwyczaj się nasilają. Choroba przeważnie ma przebieg łagodny, lecz mogą wystąpić okresy zaostrzeń.
Choroba Osgooda-Schlattera – leczenie
Leczenie ma charakter objawowy. Zazwyczaj zaleca się ograniczenie aktywności ruchowej powodującej drażnienie okolicy przyczepu. W okresie zaostrzeń objawów najlepsze efekty dają zimne okłady. W czasie zmniejszenia symptomów można stosować zabiegi powodujące przekrwienie danej okolicy i łagodzące ból tj.:

Pole magnetyczne niskiej częstotliwości
Laseroterapię
Promieniowanie IR
Światło spolaryzowane
Elektroterapię (prądy interferencyjne, diadynamiczne, TENS, jonoforeza)
Ciepłolecznictwo
Krioterapię miejscową
Hydroterapię

Charakterystykę pozostałych jednostek chorobowych znajdziesz w artykułach:
Jednostki chorobowe – charakterystyka, przyczyny, objawy, leczenie