Zastosowanie aparatu typu VACO
July 11, 2012
W dzisiejszych czasach gdy czynnikami decydującymi o powodzeniu terapii fizykalnej są nastawienie pacjenta do terapii oraz nastawienie terapeuty do sprzętu co raz istotniejsze staje się stosowanie urządzeń ułatwiających pracę i poprawiających skuteczność przeprowadzanego zabiegu. Do takich urządzeń należy urządzenie typu VACO.
Urządzenia VACO – Zastosowanie
Aparat typu VACO ma zastosowanie jako urządzenie uzupełniające do zabiegów elektroterapii, ale w wielu krajach terapia ta jest stosowana jako samodzielne oddziaływanie fizykalne.
Do powodów praktycznych stosowania aparatu typu VACO należą:
ułatwienie mocowania elektrod w trudno dostępnych miejscach
przyspieszenie mocowania elektrod
zapewnienie kontaktu elektrody ze skórą na pochyłych miejscach anatomicznych
eliminacja potrzeby stosowania pasów, które stwarzają problemy np. przy terapii w obrębie kręgosłupa (pacjent w celu przeprowadzenia pasa rzepowego pod tułowiem musi dokonywać niejednokrotnie trudnych manewrów własnym ciałem)
eliminacja potrzeby stosowania woreczków z piaskiem przy zabiegach na kręgosłup, które to woreczki spadają przy ruchu pacjenta
fakt, iż element masażu podciśnieniem jest pozytywnie odbierany przez pacjenta co poprawia jego nastawienie do terapii
Do merytorycznych powodów stosowania aparatu VACO należą:
usprawnienie krążenia co skutkuje dostarczeniem większej ilości substancji odżywczych i tlenu
podwyższenie aktywności procesów wewnątrzkomórkowych
wzmożony przepływ krwi stymuluje również komórki produkujące włókna kolagenu i elastyny co znajduje zastosowanie w przyspieszeniu gojenia ran i sprawnieniu napięcia skóry i tkanek podskórnych
naruszenie równowagi ciśnienia pobudza strumień płynów śródmiąższowych do krwi i zwiększa przepływ limfatyczny
wzmożone krążenie limfatyczno – żylne powoduje lepsze oczyszczanie i wspomaga drenaż po zabiegach operacyjnych
Ze względu na powyższe efekty kliniczne terapia podciśnieniowa w zabiegach fizjoterapeutycznych jest wskazaniem do stosowania w:
usprawnianiu obwodowego krążenia tętniczego
leczeniu zastojów żylnych i limfatycznych wywołanych różnymi przyczynami
zmniejszeniu napięcia mięśniowego
bólach kręgosłupa, bólach mięśniowych, pochodzenia reumatoidalnego
celu wspomagania odchudzania i zmniejszania cellulitu
Terapia podciśnieniowa – ograniczenia
Miejscowe ograniczenia dotyczące stosowania terapii podciśnieniowej obejmują:
świeży uraz
bolesne żylaki
przepuklina brzuszna
naczyniaki, pajączki
choroby skóry w miejscu aplikacji
Terapia podciśnieniowa – przeciwwskazania
ostre i postępujące stany zapalne
skłonność do krwawień
czynny nowotwór
przyjmowanie antykoagulantów
gorączka
nadciśnienie tętnicze
miesiączka (jeśli elektrody umieszczone są na odcinku lędźwiowym lub brzuchu)
ciąża (jeśli elektrody umieszczone są na odcinku lędźwiowym)
rozszerzenie żył lub choroby, którym towarzyszy pękanie naczyń
żylakowatość
zapalenie żył itp.
zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył
cukrzyca, przy której wykryta została neuropatia obwodowa
rozrusznik (jeśli zabiegi wykonuje się na odcinku piersiowym kręgosłupa)
Terapia podciśnieniowa – sposób przeprowadzania zabiegu
Podciśnienie może być aplikowane w formie ciągłej lub impulsowej. Dobór siły podciśnienia zależy od stanu pacjenta. Im silniejsze dolegliwości tym niższa wartość podciśnienia oraz aplikacja w formie impulsowej. W miarę poprawy stanu można powoli zwiększać wartość podciśnienia. Konieczna jest systematyczna obserwacja pacjenta i ocena efektów działania terapii.
Efekt masażu podciśnieniowego wywołany przez falę podciśnienia można połączyć z zabiegiem elektroterapii. Należy stosować głównie dwukierunkowe prądy niskiej i średniej częstotliwości, aby ograniczyć efekt elektrochemiczny w skórze. Działanie podciśnienia z prądami jednokierunkowymi może stworzyć niebezpieczeństwo dużego odczynu (rumień galwaniczny i efekt podciśnienia) na skórze. Zastosowanie ssawek ułatwia mocowanie do tych części ciała pacjenta, które są trudno dostępne dla tradycyjnych, płaskich elektrod w zabiegach z zastosowaniem różnych prądów.
Aparat Avaco
Połączenie elektroterapii z podciśnieniem zwiększa skuteczność terapii. Podciśnienie powoduje także zmniejszenie oporności skóry podczas zabiegu terapii łączonej z prądami niskiej (preferowane są prądy TENS) i średniej częstotliwości (interferencyjne 4 i 2 polowe, prąd Kotza, bipolarny falujący średniej częstotliwości) .
Parametry prądów dopiera się w zależności od celu zabiegu. Prądy niskiej i średniej częstotliwości stosowane terapeutycznie działają na objawy wtórne choroby lub urazu, mają na celu łagodzenia odczuć bólowych, poprawę ukrwienia, zmniejszenie napięcia mięśni szkieletowych poprzecznie prążkowanych i gładkich, pobudzenie skurczu mięśni osłabionych i odnerwionych oraz osiągnięcie korzystnego punktu wyjścia do rozpoczęcia zabiegów fizjoterapeutycznych. Elektrody podciśnieniowe ułatwiają pracę fizjoterapeutom, gdyż można je umieszczać w trudno dostępnych okolicach ciała dla elektrod płaskich.
Poniżej przedstawiono ogólne wskazówki dotyczące doboru częstotliwości i natężenia prądów impulsowych lub średniej częstotliwości [AMF] w zależności od celów terapii:
Wartość częstotliwości
Efekt terapeutyczny
do 10Hz natężenie powyżej progu ruchowego
wywołuje pojedyncze skurcze mięśniowe
2-10Hz natężenie powyżej progu ruchowego, progu tolerancji
produkcja endorfin
do 10Hz, natężenie powyżej progu czuciowego a poniżej progu ruchowego
stymulacja czuciowa/ pobudza włókna nerwowe współczulne poza zwojowe, co w konsekwencji wpływa na pobudzenie mięśniówki naczyń krwionośnych /skurcz/
10-20 Hz, natężenie powyżej progu motorycznego
wywołuje skurcze tężcowe niezupełne
10-20 Hz, natężenie powyżej progu czuciowego a poniżej progu ruchowego
stymulacja czuciowa/ stymuluje włókna nerwowe przywspółczulne poza zwojowe, co pobudza pracę mięśni jelit
20-80 Hz natężenie powyżej progu motorycznego
wywołuje skurcze tężcowe
50-100Hz natężenie powyżej progu czuciowego a poniżej progu ruchowego
stymulacja czuciowa/ włókien średnio-grubych powoduje blokowanie informacji bólowej w rogach tylnych rdzenia kręgowego oraz wytwarzanie enkefalin [teoria bramki kontrolnej]
90-200Hz natężenie powyżej progu czuciowego a poniżej progu ruchowego
stymulacja czuciowa/ powoduje rozluźnienie mięśni